— месца, дзе заўсёды шастаюць купюры, звіняць манеты і павабна свецяцца «джекпоты». Гэта кропка прыцягнення дам з дэкальтэ, іх багатых спадарожнікаў, рызыкоўных пажылых лэдзі — і, зразумела, разнастайных турыстаў. Высахлы за нейкія 20 гадоў у самім сэрца пустэльні горад Лас-Вегас — «ігральная сталіца» ЗША. У ім адчынена каля сотні вялізных комплексаў, якія з'яўляюцца і ігральнымі ўстановамі, і гатэлямі, і гандлёва-забаўляльнымі цэнтрамі. Горад жыве толькі за рахунак прыбыткаў ад казіно і гатэляў, і ашаламляе любога прыезджага буянствам рэкламы і раскошай.
На галоўнай вуліцы (The Strip) — класічны набор геаграфічных спазнанняў любога школьніка сярэдняга рукі. The Venetian з гандальерамі, Вялікім каналам і пляцам Сан-Мазліва. New York – New York са статуяй Волі, Манхэтэнам і Бруклінам. І Paris — адгадайце з чым. Там жа размешчаныя павільёны казіно, збудаваныя ў старажытнарымскім і старажытнагрэцкім стылю, якія імітуюць пустэльню Сахара і прыморскую Рыўеру, ёсць казіно «Выспа скарбаў», маленькая «Царква на Захадзе», павільёны ў выглядзе вежы, што паднімаецца ў стратасферу, цырк «Нью-Ёрк у мініяцюры», якая ўзвышаецца над горадам «старажытнаегіпецкая» піраміда гатэля-казіно «Луксор» і мноства іншых не меней экстравагантных аб'ектаў.
У Вегасе практычна кругласутачна працуюць каля 130 тысяч гульнявых аўтаматаў, дзвесце ігральных зал, амаль тры сотні начных клубаў, состязающихся паміж сабою буянствам фантазіі і багаццем паданняў, больш 45 «вясельных капліц» (Лас-Вегас, дарэчы, упадабанае месца шлюбаў шалапутных амерыканцаў), некалькі дзесяткаў тэматычных паркаў, цыркаў і комплексаў атракцыёнаў. Акінуць усю гэтую ўтрапёнасць адным поглядам можна з агляднай пляцоўкі вежы «Стратосфир-Тауэр» (344 м).
Што паглядзець
Культурная праграма Лас-Вегаса не меней багатая. Напрыклад, у тутэйшым «Автомузее» (Imperial Palace Auto Museum) захоўваюцца «Ролс-ройс» Мікалая II, «Мэрсэдэс» Адольфа Гітлера і «Пакард» японскага імператара Хирохито. А два года назад у The Venetian адкрылі адразу два музея Гуггенхайма. Адзін з іх з-за адсутнасці наведвальнікаў праз год ператварыўся ў канцэртную залу, а ў другім і па гэтай дзень паспяхова выстаўляюць то Ван Гога, Ренуара і Моне, то винтажные матацыклы. Там жа, дарэчы, ёсць і філіял лонданскага Музея мадам Тюссо.
Забаўкі
Нарэшце, Вегас — гэта яшчэ і кругласутачная забаўляльная батлейка. З незлічонымі кабарэ, стрыптыз-клубамі, канцэртамі рок-звед, «вечнымі шоў» Lord of the Dance і The Mirage з белымі львамі і тыграмі.
Лас-Вегас: індустрыя рызыкі
Географа, пісьменніка і мысляра-вальнадумца Аляксандра Левинтова мы згадвалі яшчэ ў другім нумары часопіса, калі распавядалі аб Сократических чытаннях 2006 года (0. Бала. Прастора сократическими вачамі. — „Знание — сіла“, № 2/2007). Тады жа мы абяцалі апублікаваць і яго працу аб Лас-Вегасе. Выконваючы зараз гэтае абяцанне, мы выявілі, што гэты тэкст, акрамя ўсяго іншага, здольны стаць пачаткам адмысловай рубрыкі. Мы назвалі яе „Механика штодзённасці“ і меркаваны, што яна будзе прысвечаная гістарычна які склаўся, невідавочнаму на павярхоўны погляд прыладзе розных бакоў штодзённасці сучаснага свету. Такім чынам, першым адказам на пытанне, „как гэта робіцца“, будзе аповяд А. Левинтова аб амерыканскай ігральнай індустрыі і яе ўтоеных спружынах. Думаецца, у Расіі, якая вось-вось абзавядзецца ўласнымі ігральнымі зонамі, гэта будзе чытацца з асаблівай цікавасцю.
Еўропа і Амерыка: стылі рызыкі
Еўрапейскі ігральны бізнэс зарадзіўся ў XIX стагоддзі на курортах пры крыніцах мінеральных вод Карлсбада, Мариенбада, Вісбадэна, Бадэна, Бадэн-Бадэна. Курортнае лячэнне маглі сабе дазволіць заможныя людзі старэчага ўзросту. Пабітыя хваробамі, яны змушаныя былі весткі маларухомая выява жыцця. Лекары, каб палепшыць іх адзінота, прыдумалі для сваіх пацыентаў забаву: настольныя картачныя гульні і рулетку. Гэта было тым больш дарэчы, што ўсе гэтыя разваліны былі адначасова і аскепкамі XVIII стагоддзі — стагоддзі нястрымнай картачнай рызыкі.
Лас-Вегас дэмакратычны, усёедны і касмапалітычны. Тут не грэбуюць ніякімі кашалькамі, нават самымі худымі. Гульнявыя залы завабліваюць бляскам агнёў, мельканьем экранаў слот-машын, а галоўнае, бесперапынным звонам манет, хоць усё ўжо даўно перакладзена на чэкі: звон металу захаваны — нішто так не выклікае рызыку, як гэты гук. У самога ўваходу размешчаныя аўтаматы, наладжаныя на невялікія, але частыя выйгрышы. Разлік празрысты: які трапіў на гаплік разявака хутка насычаецца гэтай дробяззю і пачынае паглыбляцца ў пошуках самавітага куша — у любым выпадку лёс яго кашалька прадвызначаная.
Гэтай жа мэты заваблівання служаць і шыкоўныя машыны, прызначаныя для адмыслова ўдалых пераможцаў: як у эскімосаў і іншых індзейцаў адсутнічае інстынкт самазахавання супраць алкаголю, так у амерыканца — супраць дарагога аўтамабіля. Цырымоніі ўручэння шчасліўчыкам гэтых машын абстаўленыя самай шумнай выявай: апладысменты, шампанскае, зграйка шчаслівых напаўголых дзяўчын абдымаюць, лашчаць і ціскаюць ошалевшего да смугі ў галаве, натоўп мінае слінамі зайздрасці і збяжыць да аўтаматаў…
Гісторыя і этапы фармавання Лас-Вегаса
Лас-Вегас паўстаў і пачаткаў развівацца ў пачатку 1930-х пад уздзеяннем двух фактараў: будаўніцтвы Гуверовской плаціны і канчаткі дзеяння сухога закона ў ЗША. ГЭС на Каларада дала неабмежаваны рэсурс таннай электраэнергіі, а адмова ад сухога закона прымусіў чыкагскіх гангстэраў шукаць новы кірунак укладанняў і шляхоў легалізавання крымінальных капіталаў.
У 1931 году ўлады Невады афіцыйна дазволілі дзейнасць казіно, якія на нелегальным узроўні ўжо і без таго квітнелі. Справа ў тым, што асноўная маса працоўных Гуверовской плаціны была совершеннейшими пралетарамі — яны працавалі на найцяжкіх і найнебяспечных працах амаль дарма, за даляр у дзень. Вядома, на масавай, але жаласнай драбязе гидростроителей пабудаваць прыбытковы ігральны бізнэс было немагчыма — і гэта выдатна разумела чыкагская мафія.
Увядучы ва ўжытак рэспектабельнасць устаноў і неўласцівыя гэтым месцам і самой мафіі найстрогія маральныя правілы, прадпрымальнікі зрабілі цалкам правільны стратэгічны крок: ігральны бізнэс Лас-Вегаса стаў прывабным і бяспечным.
Дзяржава, абклаўшы ігральны бізнэс жахлівымі падаткамі, было вельмі зацікаўленае ў гэтай новай занятасці небяспечнага кантынгенту ў далёкай і бясплоднай пустэльні.
Прынцыпы Лас-Вегаса
Найважныя з іх:1) святочнасць — шчасце павінен выпрабоўваць нават які прайграў;
2) з ёю спалучаны і прынцып, паводле якога лёс разглядаецца як фартуна, а не як фатум і рок;
3) адгэтуль „Лас-Вегас — гэта Дыснэйлэнд для сталых“, дзе можна атрымаць максімум разнастайных задавальненняў;
4) і гэта значыць, што выйгрыш — не ў грашах, а ў самой гульні: у слот-машынах запраграмаваныя ўсякага роду неспадзеўкі, падарункі, бонусы і смешныя анімацыі, па шэрагах і залам расхаджваюць прыбрана распранутыя маладзіцы з выпіўкай на дарэмшчыну;
5) адсутнасць супраціву і суперніцтвы выяўляецца ў тым, што супраць цябе ніхто не гуляе. Больш таго, дылер спачувае табе, часам падказвае і нават дапамагае;
6) усё гэта фармуе прынцып: Лас-Вегас — гэта і ёсць жыццё, а не ўнікальны эпізод з яе: другі прыезд дорыць мноства зніжак і прывілеяў;
7) кантраст надае глыбіню рэзкасці: побач размяшчаюцца і пачварны кич, і неацэнная ў сваёй сапраўднасці нетленность;
8) time is money: гульня пачынаецца і канчаецца не на парозе казіно, а на парозе Невады — гуляць можна на хайвэе, у стойкі рэгістрацыі ў аэрапорту, на ўласным вяселлі, у першую і любую іншую шлюбную і пазашлюбную ноч, падчас ежы і нават, падаецца, сну;
9) здароўе заўсёды можна паправіць, але не для таго, каб панесці яго з сабою ў магілу;
10) усё роўна, як хутка і шмат ты зарабляеш, важна, як хутка і шмат ты ўмееш марнаваць.Зразумела, гэтыя прынцыпы асабліва суб'ектыўныя: яны не дэкларуюцца, іх можна толькі адчуваць і адгадваць.
Тэхналогіі Лас-Вегаса
Сама гульня даволі хутка была технологизирована.
выпускаюць усе новыя і ўсе больш мудрагелістыя і мудрагелістыя аўтаматы, а кампутарныя праграмы — новае праграмнае начынне для гэтых аўтаматаў.
Універсітэт выпускае адмыслоўцаў па „железу“ і кампутарным праграмам, а таксама мэнэджменту індустрыі рызыкі.
Друкарні друкуюць мільённымі тыражамі аднаразовыя калоды карт, якія потым прадаюцца па 99 цэнтаў за калоду.
Акрамя таго, буфеты, бары, рэстараны і забягалаўкі забяспечваюць сытасць і лёгкую алкагольную прыўзнятасць, дарящие гульцам дабрадушнасць і бестурботнасць. Усе дарогі, кіроўныя ў Лас-Вегас, забітыя вялізнымі фурамі, подтягивающими да цэнтра пустэльні выпіўку і закуску.
У цэлым сёння маецца 115 толькі буйных казіно на сотні і тысячы месцаў кожнае з шматпавярховымі гатэлямі і рознабаковай сістэмай сэрвісу. Ігральны бізнэс прыносіць траціну ўсіх прыбыткаў горада.
Другая развітая тэхналогія — вяселлі. Поспеху гэтага бізнэсу спрыяў пястун і ўлюбёнец Лас-Вегаса, кароль рок-н-ролла Элвіс Пресли. Па законах Невады для рэгістрацыі шлюбу досыць, каб будучыя мужы правялі тут хоць бы адну ноч. Па горадзе, асабліва на Стрипе, раскіданае незлічоны лік капліц, дзе хутка і танна аформяць шлюб з прытрымліваннем мінімальна неабходных фармальнасцяў. Потым маладыя ўладкоўваюць шумны траверс па казіно і рэстаранам: яна — у шлюбнай сукенцы напракат і красоўках, ён — у смокінгу, джынсах і, зразумела, красоўках. У год у капліцах Лас-Вегаса рэгіструецца каля 100 тысяч шлюбаў.
Блізкая да вясельнай, але куды больш развітая тэхналогія — прастытуцыя. Увечар на Стрипе літаральна всучивают вам буклеты і фатаграфіі. Паміж выклікам па тэлефоне і прыбыццём вылучанага вамі тавара павінна прайсці не больш 25 хвілін, нават калі гэта — парны тавар. Кошты вагаюцца ад 200 да 500 даляраў, паслугі адпрацоўваюцца выразна і ў строгай адпаведнасці з прэйскурантам.
Бо зарплата, уключаючы чаявыя, у разносчиц напояў па гульнявых залах невялікая, а сама праца стомная, то шматлікія сумяшчаюць абодва бізнэсу. Войска занятых у прастытуцыі гэтак вялікая, што ў Лас-Вегасе прыйшлося адкрыць універсітэт, які па гэтым чынніку варта аднесці не толькі да адукацыйнай тэхналогіі.
Бурна якая развіваецца тэхналогіяй стаў і турызм. На шрубалётах і самалётах, аўтобусамі можна хутка і з максімумам выгод наведаць нацыянальныя паркі Юты, Гуверовскую дамбу альбо — каронны нумар турыстычных праграм — Гранд Каньён.
Транспарт горада — яшчэ адна высокаразвітая тэхналогія. Кожны гатэль мае вялізныя паркінгі, перамяшчэнне па горадзе здзяйсняецца ў асноўным на таксі, шатламі (штосьці накшталт нашых маршрутак) і рэйсавымі аўтобусамі. Калі Стрып — гэта пекла для кіроўцаў і цалкам параўнальны з нью-йоркскім Брадвеем, то ўсе астатнія магістралі і вуліцы горада цалкам прымальныя для кіравання.
Культура і забаўкі — самая магутная тэхналогія Лас-Вегаса. Тут выступае самы папулярны цырк свету „Солейл“, (палова яго артыстаў — рускія), у „Венецианце“ сабраная найбагатая калекцыя импрессионистов, цветомузыкальный фантан „Беладжио“ збірае кожныя паўгадзіны сотні і тысячы здзіўленых, у МЖМ „Гранд“ праходзяць самыя прэстыжныя паядынкі па боксе і реслингу. Тут з канцэртамі рэгулярна выступаюць Элтан Джон, Ціна Тэрнер і іншыя суперзвезды сусветнай эстрады, атрымоўваючы шматмільённыя ганарары. У кожным гатэлі — свае фірмовыя рэвю для сталых і дзяцей. Некаторыя рэстараны, напрыклад, у гатэлі „Париж“, маюць сусветную славу, у „Мандалай Бі“ — самы вялікі ў свеце музей вінаў, у „Беладжио“ — выдатныя калекцыі еўрапейскага мастацтва (Эль Грэка, Гойя, импрессионисты), у „Империал паласе“ — Музей аўтамабільных рарытэтаў, маецца таксама Музей мадам Тюссо і т. д.
Нарэшце, у структуры Лас-Вегаса неабходна вылучыць рэкламу — самую яркую ў свеце, настолькі яркую, што вячэрні Нью-Ёрк падаецца які замёр у чаканні авианалета.
Персанал і кліенты
Этнічны склад насельніцтва Лас-Вегаса пярэсцей, чым дзе бы то ні было ў Амерыцы, аднак тут практычна не фармуюцца зямляцтвы і этнічныя суполкі. У большасці бізнэсаў і прафесій — этнічна зборныя каманды, аднак ёсць і некаторыя цалкам выразныя спецыялізацыі:
— будаўнікі, малодшы кухонны персанал, паркавыя працаўнікі і вулічныя зазывалы — мексіканцы,
— дылеры ў казіно — белыя і азіяты,
— пакаёўкі — індыянкі,
— прыбіральнікі і санперсонал — азіяты,
— кваліфікаваная абслуга — белыя,
— мэнэджмент — белыя,
— праграмісты — індусы, рускія, азіяты, белыя,
— таксісты — пакістанцы, мексіканцы і белыя,
— разносчицы выпіўкі і прастытуткі — любыя, у тым ліку рускія (абавязкова з Санкт-Пецярбурга, нават калі насамрэч — з Тамбова),
— беспрацоўныя і праздношатающиеся — афроамериканцы.Асноўная маса насельніцтва мае поспех у придонном пласце выжывання. Тут можна хутка пазбіваць невялікі стан, каб вярнуцца на родныя выспы і кантыненты альбо будаваць сваю жыццёвую кар'еру ў Амерыцы.
Сезонных адрозненняў у струмені наведвальнікаў і візіцёраў амаль няма, але ўлетку назіраецца вызначаны максімум. Ярка выяўлены тыднёвы цыкл: у будні можна атрымаць нумар у дарагім гатэлі па смяхотных коштах (замест 200–400 даляраў — усяго 40), а парой і зусім бясплатна. Асноўная маса візіцёраў — з суседняй Каліфорніі, першым чынам з Лос-Анджэлеса, да якога па Пятнаццатай дарозе 3–4 гадзіны язды, а таксама Сан-Диего, Сан-Хасэ, Сакрамента і Сан-Францыска. Расклад самалётаў міжнароднага аэрапорта Лас-Вегаса — сведчанне інтэнсіўнага абмену са ўсёй Амерыкай і са ўсім светам.
Пры ўсёй стракатасці і интернациональности публікі ў казіно і на Стрипе стала чуецца руская прамова, і мільгочуць кітайскія твары: гэтыя дзве нацыі адрозніваюцца асобай рызыкоўнасцю. Пераважная (90% і больш) маса наведвальнікаў — прадстаўнікі сярэдняга класа. За ўік-энд нармалёвы сярэдні наведвальнік гатовы пакінуць у казіно каля тысячы даляраў і яшчэ столькі жа — на сілкаванне, пражыванне, сувеніры, забаўкі і прыгоды.
Грубіянска гаворачы, уік-эндное насельніцтва візіцёраў роўна сталаму насельніцтву. Гэта азначае, што за год горад наведвае як мінімум 50 мільёнаў чалавек, оставляющих тут 100 мільярдаў даляраў. Гэтыя грошы ідуць не толькі на ўзнаўленне і функцыянаванне, але і ствараюць важкі фінансавы аргумент развіцця.
Сталыя і рэгулярныя наведвальнікі карыстаюцца шматлікімі прывілеямі: бясплатным пражываннем, рэстаранным абслугоўваннем, сотняй даляраў для старту. Аднадзённыя туры для бедных (з Каліфорніі) прапаноўваюць бясплатны аўтобусны транспарт плюс бясплатны абед і ўсе тыя жа сто даляраў на разгон — тым не менш, беднякі паспяваюць пакінуць свае 400–600 даляраў. І бедныя, і сярэдні клас гуляюць па стаўках ад цэнта да 5 даляраў.
Проста багатыя уединяются ў VIP-залах, дзе стаўкі пачынаюцца са 100 даляраў. Тут слот-машын ужо значна менш, пераважаюць картачныя сталы і рулетка.
За ігральнай элітай высылаюць спецсамолеты — у любы канец святла, але часцей за ўсё ў Арабскія Эміраты. Гэтая эліта цалкам адгароджаная ад асноўнага натоўпу. Тут начныя выдаткі складаюць мільёны і дзесяткі мільёнаў даляраў. Нафтавыя прынцы, а гушчару іх еўрапейскія і рускія жонкі, гуляюць па стаўках у 25 тысяч даляраў, і гэта — не прадмет рэкламы.
Раёны горада
Лас-Вегас распадаецца на тры часткі.У сваёй Цэнтральнай частцы ён выцягнуць уздоўж бульвара Лас-Вегас, больш вядомага як Стрып. Паўднёвая частка Стрипа — монстры найноўшых гатэляў-казіно ў 30–50 паверхаў. Лас-Вегас — мадэль свету ў натуральную велічыню: егіпецкая піраміда „Луксор“ па памерах супастаўная са сваім прататыпам, але зробленая з чорнага непразрыстага шкла, замак Эскалибур у некалькі раз больш нармалёвага сярэднявечнага замка, будынкі „Нью-Ёрк — Нью-Ёрка“ — адзін у адзін з манхэтэнскай забудовай, Эйфелева вежа толькі разу ў два-паўтара менш парыжскай, у „Венецианце“ цалкам венецыянскія каналы і гандолы, у „Миража“ ідзе марскую бітву на сапраўдных пірацкіх фрэгатах і т. д. Гэты гіганцкі кич гэтак вялізны, што прымушае ставіцца да сабе з павагай.
Супермонстр Лас-Вегаса — „Винер“. Практычна кожны год-два ўзнікае новы комплекс. Кошт кожнага з іх вагаецца ад аднаго да 5 і больш мільярдаў даляраў, не меней 10 тысяч занятых. У паўночнай частцы Цэнтра туляцца мотельчики з коштамі 20–40 даляраў за ноч, брудныя і абшарпаныя стрыптыз-клубы, рэстаранчыкі-забягалаўкі і т. п. Завяршае гэтую зону Стрипа комплекс „Старый Горад“ — галерэя крам, гатэляў, казіно і рэстаранаў пад вялізным шкляным купалам з мільёнам электрычных лямпачак, апора „старинного“ Лас-Вегаса.
Усходняя частка горада — селитебная* забудова: пераважна аднапавярховыя катэджы, з невялікімі кветнікамі і абавязковымі басейнамі. Заходняя селитебная зона — зусім маладая і хутка разрастаецца. Тут будуюцца спальныя комплексы ў 2–4 паверху, тыповыя для Ціхаакіянскай Амерыкі „Черёмушки“ — ні крам, ні сацыякультурнай інфраструктуры, ніякага жыцця, акрамя храпу і рыпання коек. У гэтай, самой вялікі па пляцы, зоне вылучаюцца індустрыяльна-транспартныя арэалы, Універсітэт і іншыя неселитебные ўкрапванні.
* „Селитебная“ — значыць звязаная з жыллём; жылая забудова і ўсё, што з ёю звязана (геаграфічны тэрмін, ад дзеяслова „селиться“).
Лас-Вегас, Невада і далёкае асяроддзе
Бурна які расце Лас-Вегас дае метастозы па ўсіх кірунках хайвэев, але асабліва ў бок Каліфорніі: пачынальна з мяжы, праз кожныя 10–12 міль выраслі маленькія Лас-Вегасы — кампактныя мястэчкі і пасёлкі з гатэлямі і казіно: для самых нецярплівых альбо што прагнуць канчатковага рэваншу пры вяртанні дадому.
Да Гуверовской плаціны, падзяляльнай Арызону і Неваду — уражлівага турыстычнага атракцыёну — усяго гадзіна язды, да Грейт Каньёна — сорак хвілін палёту, да прыгажосцяў нацыянальнага парку Зайон — ледзь больш гадзіны, а далей, кожныя некалькі гадзін — узрушаючыя каньёны іншых нацыянальных паркаў. Да даліны Смерці — меней трох гадзін язды, а за ёй — знакамітая 395-я дарога ўздоўж Сьера-Невады, горналыжны курорт Мамонтово возера, Йосемитский запаведнік, фантастычнае возера Мона і гэтак далей аж да Рино і азёры Тахо.
Вектар Лос-Анджэлес — Лас-Вегас заўсёды напружаны: два агменю распусты і заганы інтэнсіўна абменьваюцца ахвярамі запалу.
Індзейцам Каліфорніі дазволена ў рэзервацыях адчыняць казіно — яны раскіданыя па заходніх схілах і перадгор'ям Сьера-Невады. У другой палове 70-х адкрылася першае казіно ў Атлантик-Сіці. Ужо 22 штата легалізавалі ў сябе казіно і латарэі. Лас-Вегас пачынае выпрабоўваць канкурэнцыю — і змушаны думаць аб планах на будучыню.
Не маючы доступу да гэтых планаў, паспрабуем адгадаць іх.
Спроба прагнозу
Амерыканскае грамадства памяшана на даўгалецці, і на Лас-Вегасе гэта павінна адбіцца вельмі адчувальна. Бясконцыя буфеты зменяцца дарагімі рэстаранамі вытанчанай і правільнай ежы. Фитнес-клубы, спартовыя пляцоўкі, масажныя, спа і т. п. будуць развівацца з незвычайнай хуткасцю. Знакамітыя лекары-гастралёры, экстрасэнсы і іншыя жулікі будуць даваць індывідуальныя кансультацыі і сеансы масавай тэрапіі, а вослед або паралельна ім — варажбіткі і астролагі. У казіно і гатэлях пачнецца пераабсталяванне пад патрэбы састарэлых і недзеяздольных.
Другім вектарам развіцця стане ювенільную рызыку. Для дзяцей існуюць вялізныя гульнявыя пакоі, дзе годзе аўтаматаў і кампутараў, якія дазваляюць гуляць з дысплеямі ў дзесятак метраў: хаты ў такое не пайграеш. Хутка з'явяцца дзіцячыя прытулкі, куды бацькі здаюць дзяцей адразу па прыездзе: усяго за дзве-тры сотні даляраў яны могуць не клапаціцца аб іх сілкаванні, сне, забаўках і бяспекі.
Ужо зараз Лас-Вегас сам сабе стварыў канкурэнта ў інтэрнэце.Чым вышэй провозглашаемые маральныя стандарты, тым кантрасней будзе афіцыйная мараль — ценявому стандарту, а даўгалецце амерыканцаў стане магутным фактарам развіцця новых выглядаў прастытуцыі. Ужо зараз тут хутка развіваецца мужчынская прастытуцыя для якія старэюць дам і геяў. У будучыні цалкам можна чакаць бардэляў з жывёлінамі, а таксама іншыя хітрыкі заганы.
Чалавечая фантазія, не абмежаваная матэрыяльнымі меркаваннямі, — непераходзячы фактар развіцця і разгортванні любога бізнэсу. Тым больш такога, як Лас-Вегас.
